Dag 17 – 19 Alexandria & Washington

Onze verwachtingen van Washington DC waren hoog en die zijn zeker waargemaakt. We verblijven in Alexandria, een klein stadje aan de Potomac rivier, ten zuiden van Washington. Vanuit hier is het ca. 25 minuten naar Washington.

Alexandria zelf is een heerlijk, sfeervol en gezellig plaatsje. Ons appartement, dat boven een restaurant zit (daarover later meer), ligt precies naast de hoofdstraat. Er zijn allemaal leuke restaurantjes, bijzondere winkeltjes en s’ avonds is het er erg sfeervol met livemuziek en lichtjes in de bomen. De eerste avond hebben we dit leuke plaatsje bewonderd, hebben we een stukje langs de oever gelopen en zijn we neergeploft bij Mia’s, een Italiaans restaurant met een leuk terrasje in de hoofdstraat. Met de bedoeling alleen een drankje te doen met een borrelplankje (want dat hebben ze hier, zo fijn!) zijn we na het borrelhapje toch maar blijven zitten voor het avondeten 😉. Een aanrader.

We hebben twee volle dagen om Washington DC te verkennen. Overigens vermelden ze altijd DC achter de plaatsnaam, want er blijkt nog een Washington te zijn (we leren best veel deze vakantie). Omdat we constant op pad zijn, duurt het opstarten in de ochtend wat langer. Dat gaf mij de gelegenheid ’s ochtends nog even naar een schattig winkeltje te lopen, waar ik de vorige avond een leuke schaal gezien had. Ik moet mijn naam Mies Servies toch ook hier waarmaken. Er bleek ook een Farmers market te zijn op het plein. Waar het bij ons vooral grote commerciële marktkramen zijn, zijn het hier kleine lokale bedrijfjes die vaak maar één product verkopen. Bijvoorbeeld alleen pasteitjes, allerlei soorten champignons of zelfgekweekte bloemen of groenten. En bijna alles is biologisch. Ook speelde er een strijkkwartetje voor de nodige cultuur.

Met ruim 16.000 stappen hebben we de eerste dag het grootste gedeelte in Washington bekeken, wat we wilden zien (Mieke: zo blijven we redelijk op gewicht bij al dat eten 😉). We zijn begonnen bij het Capitool. Deze is een stuk indrukwekkender dan verwacht. Het Capitoolterrein is goed bewaakt. Met de auto kom je er niet zomaar op, lopend wel. In het souterrain zit het Visitor Center. Om binnen te komen moet je eerst door de detectiepoortjes en bewaking. Eenmaal binnen is het gigantisch groot! Veel marmer, grote ruimtes en veel standbeelden. De hele dag door worden er gratis tours aangeboden. Gelukkig konden we ook zonder vooraf gekochte tickets met een tour mee. Allereerst kregen we in een kleine bioscoopzaal de geschiedenis en het verloop te zien van de staten die zich verenigd hadden. Daarna kregen we koptelefoontjes op zodat we John, onze tourguide, konden horen. Hij nam ons mee naar verschillende zalen en ruimtes in het Capitool waar hij met veel enthousiasme en in korte tijd ons heel veel wijzer heeft gemaakt over de historie en de politiek in de USA. Ook de grote kenmerkende koepel hebben we uitgebreid vanbinnen gezien. Echt imposant. Aan de zijkanten van die koepel, en dus in een rondje, staan de standbeelden van belangrijke figuren, eentje uit elke staat. Meestal ook bekostigd door de staat waar die persoon van afkomstig is. Een bronzen standbeeld kost 3 jaar om te maken, een marmeren beeld zelfs 5 jaar. Het is een soort Madame Tussauds😉 Soms raakt een standbeeld uit de gratie en krijgt deze een ander plekje in het Capitool of in de staat waar het beeld aan gerelateerd is. 

Het Capitool is onderdeel van de National Mall, een nationaal park - eigenlijk een langwerpige groenstrook van 3,2 kilometer lang. Het Capitool ligt aan de ene kant en het Lincoln Memorial aan de andere kant van dit park. Daar tussenin staat o.a. het Washington Monument, het World War II Memorial en zijn er allerlei musea aan weerszijde van het park. Een groot deel van de musea is gratis toegankelijk. Moeten ze in Amsterdam ook doen!

Eenmaal buiten het Capitool hebben wij ons gewaagd aan de vele foodtrucks, die langs het park staan. Er zijn namelijk geen eettentjes in de buurt van de National Mall. Leuk voor de ervaring, maar deze hotdog met friet-ervaring gaan we voortaan uit de weg.

Het leuke aan gratis musea is dat je zo even binnen kunt lopen en er ook zo weer uit kunt. Het Smithsonian museum of Art is een toppertje. Omdat we niet de tijd hadden om dit immens grote museum helemaal te zien, hebben we ons beperkt tot de Nederlandse meesters (je krijgt toch wat nationalistische trekjes als je in het buitenland bent). De Nederlandse meesters blijken er in overvloed te hangen. Van een zeer groot zelfportret van Rembrandt tot diverse schilderijen van Johannes Vermeer, Aelbert Cuyp en Jan Steen. Heel toevallig was er net een guided tour door deze vleugel van het museum, waarbij een klein Amerikaans vrouwtje de Nederlandse schilderkunst ging uitleggen. Hier zijn we natuurlijk even bij aangehaakt. Het ging over de VOC-tijd, dat Nederland bijzonder rijk was, goed was in het bouwen van schepen, met name oorlogsschepen, dat de slaven bij de zoutwinning vaak overleden en dat er daardoor heel effectief een kerkhof gemaakt werd naast de zoutvelden... Ook kwamen de Nederlandse koeien, het Nederlandse weer en de symboliek en de lichtinval in de schilderijen aan bod. Jeetje… weer wat geleerd. 

Omdat de National Mall heel lang is, besloten we vier deelfietsjes te huren die je overal ziet staan. Deze ebikes zijn met gevaar voor eigen leven, maar het ging wel lekker snel. Nadat we voorbij het Washington Monument gefietst waren (een hele hoge marmeren obelisk van 169 meter, ter ere van de eerste president), zijn we rechtsaf geslagen naar het Witte Huis. Waar het Capitool groter was dan verwacht, is het Witte Huis een stuk kleiner dan verwacht. Op tv zie je altijd een groot groen park eromheen. In het echt is deze veel kleiner. Zodra je in de buurt komt is er veel bewaking en de straat ervoor is afgezet voor autoverkeer. Op de weg kon je wel fietsen, waardoor we de straat voor het Witte Huis bijna alleen voor onszelf hadden 😉. Dit hebben we ook even vast laten leggen, nadat een Californisch stel ons vroeg hen te filmen terwijl zij al steppend voorbij het Witte Huis kwamen. Deze gunst hebben wij natuurlijk even teruggevraagd en zie hier het resultaat. Het is maar goed dat deze ‘Lime’ fietsjes goed op beeld staan, want we kwamen er daarna achter dat deze 0,50 dollar per minuut per fiets kostte…. Uuuh… reken maar uit na 45 minuten fietsen (ppppffff) (tip; neem de Capitol bikes, zie zijn 10 x zo goedkoop, zagen we later).
Na deze snel weer gedeactiveerd te hebben, zijn we toch maar weer lopend verdergegaan naar het Lincoln memorial. Ook een groot gebouw aan de andere zijde van de Mall. Omdat we wel genoeg geschiedenis en Memorials hadden gezien, hebben we deze overgeslagen. 

Lopend naar het naast gelegen Tidal Basin, een groot meer waar je heel mooi omheen kunt lopen, kom je ook bij, of eigenlijk door, het Martin Luther King Memorial. Daar is zijn postuur heel mooi uit zandsteen gehakt. De laatste meters van deze dag waren naar The Wharf. Een sfeervolle haven met een uitgebreide verse vismarkt, boulevard en allerlei eettentjes. Daar hebben we de voetjes even rust gegeven en een drankje gedaan op een hoger gelegen terras van een Rum-tentje (met de slogan ‘Make rum, no war’, helemaal mee eens). We wilden eigenlijk met de taxiboot terug naar Alexandria, maar dat zag er niet heel spannend uit en was redelijk aan de prijs. Daarom toch maar gekozen voor de goedkopere en comfortabele Uber. Hebben we de fietsjes weer een beetje terugverdiend.

Dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is tijdens het reizen, bleek nadat we ’s avonds na het eten (een sfeervolle Italiaan in het stadje) terugkwamen bij het appartement. Om bij de toegangsdeur te komen, moesten we door een steegje, die het ondergelegen restaurant ook gebruikt. Daar staan o.a. de grote afvalcontainers achter grote plastic gordijnen. Dat dit dure restaurant niet zo van de hygiëne was, hadden we al gezien; de steeg lag geregeld vol met afval en etensresten met de bijbehorende geur. Maar raad eens wat voor dieren daarop afkomen….?! Die blijken dus ’s avonds in het donker langs je benen te schieten. Gatver!! Sindsdien zijn we met de neus dicht en met veel kabaal en rennend door die steeg gegaan.

Voordeel van veel doen op een dag is, dat je het de dag erop rustiger aan kan doen. Rond 13 uur gingen we weer richting Washington en hebben we Georgetown ontdekt. Een superleuke wijk met kleine winkeltjes, eettentjes, een divers aanbod van sportwinkels van bekende merken en weer rijen meisjes, die voor een winkel staan om naar binnen te mogen (terwijl haast niemand binnen te zien is). Het valt ons op dat jonge meiden in Amerika vooral sportkleding dragen als hun normale kleding (waarschijnlijk om te laten zien dat ze best sportief en gezond zijn) met daarboven volledig opgemaakte koppies en het haar volledig in de plooi. Ach ja…

Omdat we alles van ons lijstje hadden gezien, besloten we nog een museum mee te pakken. Je kunt er tenslotte zo even binnenlopen. Ditmaal het Smithsonian National Museum of Natural History. Ook weer een heel mooi museum, waar we meer hebben geleerd over de evolutie van de aarde, de dieren en de mens. Moe van al het leerwerk vond ons ‘einde van de dag’-borreltje vandaag plaats op grote hoogte; het rooftopterras van het Washington hotel, dat uitkijkt op het Witte Huis en het Washington monument. Top plekje!

Voor het avondeten hadden we ons huiswerk al in Boston gedaan, namelijk de Barcelona Wine Bar, waar we in Boston zo heerlijk tapas hadden gegeten en die ook hier blijkt te zitten. We hebben weer genoten van o.a. de patatas bravas, gamba’s in knoflookolie, verrassend lekkere makreel en onze favoriete kip. Terug in Alexandria en na een sprintje door de steeg, hebben we de dag in ons appartementje afgesloten met een potje toepen.

Nu op naar onze laatste bestemming - The Big Apple!